Να μην έρθετε στην ανάγκη του

adonis

Έχουμε χάσει φίλους και φίλες από καρκίνο. Στην οικογένεια μου έχουμε θεραπευόμενο/η καρκινοπαθή.  Καταβάλλουμε και το ψυχικό και το οικονομικό κόστος δίχως δεύτερη σκέψη. Ταξίδια στην Αθήνα, γιατί βλέπεις η υγειονομική ομπρέλα του ελληνικού κράτους δεν μας καλύπτει εμάς που μας έλαχε να ζούμε στα νησιά.  Απαιτούμε από το ασφαλιστικό Ταμείο την πενιχρή συνδρομή (που έχουμε πληρώσει άλλωστε και μας είναι απολύτως αναγκαία). Αδιαμαρτύρητα. Με αισιοδοξία και δύναμη που είναι απαραίτητη για να νικηθεί η αρρώστια.  Μαθαίνω κι ότι καλός μου φίλος στήνεται με τις ώρες στις ουρές για να εξασφαλίσει το ακριβό φάρμακο για οικείο του πρόσωπο, και το χειρότερο συνωστίζονται μαζί του και ασθενείς που δεν έχουν ούτε δύναμη, ούτε υπομονή να περιμένουν. Και διαβάζω αυτές τις δηλώσεις του κατεδαφιστή της δημόσιας υγείας. «Ασθένειες όπως ο καρκίνος δεν θεωρούνται επείγουσες, εκτός κι αν είναι στα τελευταία στάδια».  Δεν στέκομαι σ’ αυτό τον εν τέλει γραφικό ακροδεξιό φωνακλά, που κάποιοι τον έχουν βάλει στη δουλειά του Μέγκελε και των προγραμμάτων ευθανασίας των ναζί τη δεκαετία του 1930.  Σε αυτούς που τον στηρίζουν στην κοινωνία και στο κοινοβούλιο με την ψήφο τους, στέκομαι… Δεν θέλω να πω άλλα.  Μακάρι να μην έρθετε στην ανάγκη του.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s