πορτοκαλί

φτιάχνεις ιστορίες / και η ζωή τις κάνει θρύψαλα / μπαίνεις σε βαπόρια / κι ύστερα υγρός Πειραιάς / ζεστό καλωσόρισμα / και κουβέντες για τα πολιτικά / κι αργότερα, δειλά, για την καρδιά μας / πανικός κυκλοφορίας / κι ηρεμία του πρωινού καφέ / όταν αγναντεύεις / τα τείχη της αστικής συνύπαρξης / την αέναη θεότητα / την πολυκατοικία

POL1

το πρόσωπό σου / καθρεφτίζεται στους φίλους / αυτή είναι η μόνη, ακριβής και λεπτολόγα παράμετρος / εκεί βλέπεις τη στραβή κουβέντα / το μεγάλο γέλιο / εκείνο που ξέχασες / κι εκείνο που έχασες / εκεί/ χαράζεται ένα χαμόγελο / σε εφηβική φωτογραφία

ELM1

στην αναπάντεχη λιακάδα / τραβάς μιαν ανηφόρα / ανάμεσα σε δέντρα και σε μνήματα / κι όπως βαράει ο ήλιος κατακούτελα / τον βρίσκεις / με κείνο το σεμνό και πονηρό χαμόγελο / εκείνο που τον έκανε ξεχωριστό / και μόνο

απλώνονται χέρια / ανοίγουν αγκαλιές/ η κοπέλα τραγουδάει/ οι μεζέδες μερακλίδικοι/ όπως ο χορός του Δημήτρη/όπως οι κουβέντες και τα χαμόγελα/ όπως τα μεθυσμένα μας τραγούδια / ένα πορτοκαλί μπουφάν την άλλη μέρα / εκεί που πέφτανε τα χημικά στην πλατεία του συντάγματος /και δυο μεγάλες αγκαλιές μετά, κλείνουν την πρόβα.

είμαστε έτοιμοι για τη σκηνή / είμαστε ζωντανοί όσο αγαπάμε τους νεκρούς μας.

(πολύ μελό, θα έλεγε ο φίλος και θα συμφωνούσαμε)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s