Λουκέτο

ΛΟΥΚΕΤΟ

 

Στην ιστορία μιας ζωής πρέπει να μπει λουκέτο

Μετρώντας φραγκοδίφραγκα πρέπει να πορευτείς

Πουλάς τα μηχανήματα, Όλα μαζί. Πακέτο.

Το γάλα της φαμίλιας σου καίγεσαι να νοιαστείς.

 

Κι όμως αυτά ανάστησαν σπίτια κι εξοχικά.

Κι ακούμπησαν ανθρώπινα το μεροκάματό σου

Και ήρθαν οι λογαριασμοί, σαν μαύρα ξωτικά

Να προμαντεύουν φυλακή και τον αφανισμό σου.

 

Είναι καημός πολιτικός, είναι και το γαμώτο

Που τόσα χρόνια πίστεψες σε σίγουρο προστάτη

Με παρακάλια και βρισιές, που πιάνουν με το πρώτο

Έγινε εκείνος άρχοντας και σ’ έσβησε απ’ το χάρτη

 

Είναι ιστορία και καημός, είναι καημός και θλίψη

Το μαγαζί σε χαιρετά κι εμπρός του θα σωπαίνεις

Όταν περνάς, ψιθυριστά θα σπέρνεις κάποια τύψη

Και στα τηλεπαράθυρα με λέξεις θα χορταίνεις

 

Γράφω γραμμές, συμπάθα με τα λόγια είναι είναι κρύα

Το αύριο δεν τολμήσαμε παλιά να ονειρευτούμε

Κι όμως . Την πόρτα σπάσαμε προς την ελευθερία.

Εκεί αλλιώς. Κι αλλιώτικοι. Ξανά ν’ ανταμωθούμε.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s