Λιακάδα, απλώς

Σα σκέψη παρατημένη

Σε τραπέζι καφενείου

Βήματα βιαστικά που κόβουν το ρυθμό τους

Εφημερίδες που θροϊζουν

Ένα φως αλλιώτικο σε κόκκινες καμάρες

Δρόμοι, πλατείες, τρίστρατα

Γωνιές που αλλάζουν ρούχα

Η σιωπή σωριάστηκε σε θρύψαλα

Μια μακρινή καλησπέρα

Μόλις ακούγεται

Σε λυπημένη εικόνα που ξεθώριασε

Πνίγηκε ξαφνικά στο φως

 

Εδώ στο καφενείο του σταθμού μιας πόλης νέας

Πέρασε μια γυναίκα μόνη με σανδάλια

Μια τόσο αδέσποτη κι απρόσμενη λιακάδα

Ένα κρυμμένο σε ξένα πρόσωπα σημάδι

Μοιάζει να φεύγει μακριά

Η ομορφιά  

Κι εμείς πάνω της επιβάτες

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s