«Στάλινγκραντ Νορμανδία με τα πόδια»

συμμετοχή στο διιστολογικό αφιέρωμα

«Guilty  Pleasures»

Υπάρχουν εποχές που, σαν να πέφτει μια ασφάλεια στον πίνακα, τίποτα δε λειτουργεί όπως πριν. Εξηγούμαι. Περίοδοι στις οποίες από όλα εκείνα που σου έδιναν ευχαρίστηση, απλή ή σύνθετη, τίποτα δεν παίζει το ρόλο του. Βιβλία που σου φαίνονται ξαναδιαβασμένα και ανούσια. Μουσικές που σου μοιάζουν φλύαρες. Ταινίες στο σινεμά που τις βαριέσαι. Συναναστροφές που δεν έχουν κάτι να σου πουν. Το πιθανότερο είναι ότι  πρόκειται για κάτι συγκυριακό. Θέλει το χρόνο του για να το ξεπεράσεις. Άλλοτε πάλι, αναζητάς κάτι διαφορετικό. Κάπως έτσι κι εγώ, πριν από κάτι χειμώνες, πέρασα τον εθισμό μου στα video games…

Ναι καλά. Με τα ηλεκτρονικά μπλιμπλίκια από πάντα είχα σχέση. Από εποχές ουφάδικων και σφαιριστηρίων. Αλλά βρε αδερφέ, όλοι το κάναμε αυτό και κανένας δεν είχε ξεφύγει. Κι αργότερα στην εποχή των pc, όλο και κάποιο παιχνιδάκι, υπήρχε στην επιφάνεια εργασίας. Αλλά μιλάμε για πράγματα, απλώς για να περάσεις την ώρα. Τίποτα ανησυχητικό, τίποτα το «ένοχο».

Εκείνο το χειμώνα, λίγο μετά τα Χριστούγεννα όμως, σε περίοδο, ας την πούμε βαρεμάρας, είχα την έμπνευση ν’ αποκτήσω το πρώτο από τη σειρά με τα δισκάκια που θα τον σφράγιζε. Προφανώς και θυμάμαι ποιο ήταν. Call of Duty World At War, για τους γνωρίζοντες. Δεύτερος Παγκόσμιος. Ζούγκλες του Ειρηνικού. Χιονισμένο Στάλινγκραντ. Ερείπια του Βερολίνου. Κι εσύ εκεί πεζικάριος ή πεζοναύτης, με ζέστη και κρύο. Αυτό ήταν. Μιλάμε για ώρες ολόκληρες βύθισης στον ψηφιακό κόσμο. Για κόλλημα πραγματικό.

Ακολούθησαν κι άλλα δισκάκια. Πάντα με ομοειδές θέμα κι αντικείμενο. Κι άντε να περάσεις, από ένα σωρό πίστες, ν’ αποφύγεις κακοτοπιές και παγίδες των κακών, να βγεις νικητής και τροπαιούχος. Με πληκτρολόγιο και ποντίκι. Γνωρίστηκα και με την τοπική κοινότητα των gamers, στο μαγαζάκι που συχνάζαμε και κάναμε μεγάλες συζητήσεις. Εκεί άκουσα κι από το Δημητράκη, την ατάκα της εποχής «Ρε σύ βαρέθηκα το Β ΠΠ, Στάλινγκραντ – Νορμανδία με τα πόδια έχω πάει». Και το έλεγε όπως το γράφω. Βήτα Πι Πι.

 Το θέμα είναι ότι είχαν αλλάξει οι όροι της καθημερινότητας. Μου κουβέντιαζες σοβαρά και εγώ είχα στο μυαλό μου τι με περίμενε στην πίστα τάδε πίσω από την κλειστή πόρτα. Έξω είχε χαρά Θεού, κι αντί να βγω στο μπαλκόνι κοπανιόμουν μπροστά στην οθόνη. Αφήνω τη φασαρία… ν’ ακούς εκρήξεις μες στη μαύρη νύχτα (ποτέ μου δε χώνεψα τα ακουστικά). Και να σας πω και το τελευταίο; Όταν παραζόριζαν τα πράγματα, προσφεύγοντας στο διαδίκτυο ενεργοποιούσα τα cheats. Κλεψιμέικες νίκες στο ψηφιακό πεδίο δηλαδή. Εκεί να δεις. Ενοχή μες στην ενοχή.

Τέλος πάντων. Η εποχή άλλαξε. Κι η μανία εξατμίστηκε όπως είχε εμφανιστεί, από μόνη της. Μετά από κάμποσες δεκάδες ώρες, τα δισκάκια μπήκαν στα κουτιά τους. Τώρα τα έχω απέναντί και με κοιτάνε. Καμιά φορά παίζω και κανένα. Μάλλον ανόρεχτα. Αν και την τελευταία σκηνή από το CoD (επανήλθαν οι κωδικοί στο μυαλό μου), εκείνη με τη ναζιστική σημαία που γκρεμίζεται από το Ράιχσταγκ, τη βλέπω ξανά και ξανά. Ειδικά αυτή την εποχή. Για ευνόητους λόγους.

 

 (*κείμενο γραμμένο για το διιστολογικό αφιέρωμα «guilty pleasures» στο οποίο συμμετέχουν επίσης οι

http://tsalapetinos.blogspot.gr/

http://elieskalamonlux.blogspot.gr/

http://silentcrossing.wordpress.com/

http://vivliothekarios.blogspot.gr/

http://provatos.blogspot.gr/

http://www.slackerblud.com/

http://taxamenaepeisodia.wordpress.com/

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

11 Responses to «Στάλινγκραντ Νορμανδία με τα πόδια»

  1. Παράθεμα: Και τα πλήκτρα σαν αγγίζω νιώθω να πετώ « Silentcrossing's Blog

  2. Παράθεμα: Aφού το θες ας είν’ αυτή η πιο μεγάλη μας στιγμή | Τα Χαμένα Επεισόδια

  3. Μπορεί να μην κατάφερα να συμμετάσχω στο αφιέρωμα, αλλά κάτι σ’ αυτό το ποστ μου έδωσε τη φώτιση: το μπλόγκειν, αυτή είναι η δική μου ένοχη απόλαυση. 😉

  4. Ο/Η provaticious λέει:

    «Ενοχή μες στην ενοχή.»
    ΑΥΤΗ η πρόταση μου προκάλεσε ρίγη…. θα την ονειρευτώ, το ξέρω! 🙂

  5. Ο/Η bibliothekarios λέει:

    Αυτό το Cossaks πόσες ώρες το έχω παίξει και το Sims I πόσα απωθημένα μου έχει αφήσει 🙂

  6. Ο/Η kihli λέει:

    αχ θυμάμαι που έλιωνα με το sims1 και το civilisation….

  7. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    πάλι καλά δεν είχα τέτοιες εξαρτήσεις..καλά μόνο ένα διάστημα με το sims αλλά πλέον δεν το πιάνω καν ως παιχνίδι!έβλεπα βέβαια τον αδερφό μου ώρες ατελείωτες να σκοτώνει και να σκοτώνεται μπροστά στο pc..καλό βράδυ να ‘χουμε!! 😉

  8. Ο/Η Τσαλαπετεινός λέει:

    Τα κατάφερες να γίνει επίκαιρα πολιτικό το ποστ με τις κρυφές μας απολαύσεις!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s