Υγρή ζέστη σε παράξενους τόπους (1. Πόντος)

Υγρή ζέστη σε παράξενους τόπους. Μακρινούς. Από εκείνους που διαβάζεις στα βιβλία ή ακούς σε ιστορίες παλιών ανθρώπων. Ονόματα πόλεων που κολλάνε στην άκρη της γλώσσας. Τραπεζούντα. Σαμψούντα. Κερασούντα. Αμάσεια. Κοτύωρα. Σαφράμπολη. Κασταμονή. Και μια ισορροπία μυστήρια ανάμεσα σε όσα από τα πριν ξέρεις ή φαντάζεσαι ότι ξέρεις και σε όσα στ’ αλήθεια συναντάς. Υγρή ζέστη στις βραχώδεις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, καθώς το πούλμαν τρώει χιλιόμετρα. Ο χάρτης στην πλάτη του μπροστινού καθίσματος ξεδιπλώνεται και μαρκάρεις με το μάτι τις διαδρομές. Στα βήματα γνωστών κι αγνώστων. Από τα πληρωμένα «σκυλιά του πολέμου» του Ξενοφώντα, τι νομίζετε ότι ήταν οι Μύριοι; Στο Μιθριδάτη και την ακολουθία του. Σε λεγεώνες ρωμαϊκές και σε περπατησιές αυτοκρατόρων και στρατηγών. Στον καλπασμό των αλόγων Σελτζούκων και Οθωμανών. Και στην κατ’ όνομα αυτοκρατορία των Μεγάλων Κομνηνών. Στη μελαγχολία της παρακμής και του βέβαιου τέλους. Σ’ αυτούς τους τόπους, εμένα τουλάχιστον, η ιστορία με συναρπάζει.

Από την Μητρόπολη των Κομνηνών

Κι από την άλλη συναντάς την καθημερινή ζωή, τους ανθρώπους που πίνουν τσάι και καφέ στις πλατείες, τις μαντηλοφορεμένες που κουβαλάνε σακούλες με ψώνια και λαχταριστό ζεστό ψωμί για τη φαμίλια μόλις λήξει η ημερήσια νηστεία του Ραμαζανιού και πέσει η νύχτα. Το Λούνα Παρκ που γεμίζει κόσμο τις νυχτερινές ώρες. Τις ακατάσχετες πολυκατοικίες και τα στενά ανηφορικά δρομάκια. Το πλατάνι στο προαύλιο του τζαμιού, όαση στο φρυγμένο μεσημέρι. Τα σπαράγματα από ιωνικούς και κορινθιακούς κίονες.  Τα πιτσιρίκια που κολυμπάνε στα σιντριβάνια και πολύ εκτιμούν τις τσίχλες που τους μοιράζεις, από καρδιάς χωρίς να τις ζητήσουν. Το γκρίζο απόγευμα με τις φωνές των ψαράδων που διαλαλούν την ψαριά τους. Την πραγματική λεμονάδα, που θεραπεύει τη ζέστη. Τα παραμύθια που συναντούν τους θρύλους και ανασταίνονται σε ψήγματα ιστορίας.

Λούνα Πάρκ στην Τραπεζούντα

Τα σχεδόν κάθετα μονοπάτια μέσα στα έλατα του όρους Μελά. Το ποτάμι που κυλάει βαριεστημένα κάτω από τους Τάφους των Βασιλέων στην Αμάσεια. Τα λουκούμια κέρασμα χωρίς υποχρέωση καμιά. Το δρόμο που ανεβαίνει και κατεβαίνει βουνά σε φιδογυριστές στροφές και σε οδηγεί στην Κασταμονή.

Αυτά που σκέφτηκες, σχεδίασες, ακόμα και ονειρεύτηκες κοιτώντας το χάρτη πριν το ταξίδι, είναι μπροστά σου, δίπλα σου. Και μαζί τους, αβίαστα, κι άλλα πολλά. Τόσα; που δεν μπορείς να περιγράψεις παρά μόνο να κρατήσεις μέσα σου. Όσο επιτρέπει κιόλας το ψηφιακό κλικ της μηχανής. Και να μοιραστείς…

Το Μοναστήρι στο Βουνό

Δροσερός Κήπος

μια στάση για νερό…

ανηφόρα στη φτωοχογειτονιά (Τραπεζούντα)

 

το βλέμμα της γνωριμίας…

ψαράς στον Εύξεινο

η λεμονάδα της μεγάλης ζέστης

Κερασούντα

Ξημέρωμα στα Κοτύωρα

Νωχελική Αμάσεια

Καλωσόρισμα μετά μουσικής (Κασταμονή)

τα καλύτερα ζαρζαβατικά (Σαφράμπολη)

το καφενείο της κληματαριάς (Σαφράμπολη)

ε… αφού φτάσαμε ως εδώ
πάρτε κι ένα λουκουμάκι!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

6 Responses to Υγρή ζέστη σε παράξενους τόπους (1. Πόντος)

  1. Μόνο μια φωτογραφία από την Αμάσεια; Μου έχουν πει πως είναι η ομορφότερη πόλη της Τουρκίας!

    Ωραίο ταξίδι, πρέπει να το κάνω κι εγώ κάποτε.

  2. Ο/Η Σκάβδη Ελένη λέει:

    Γράψε μας κι ‘αλλα Κωνσταντή!!! Θα φτάσεις μέχερι και την Γκιουμούσχανε; (Αργυρούπολη;) Γράψε και πες μας κι άλλα…

  3. Ο/Η Katerina Bountouri λέει:

    πες μας κι άλλα μάθε μας τη ζωή!

  4. Ο/Η rogerios λέει:

    Δώσε κι άλλα, μην τα τσιγγουνεύεσαι! 🙂 Πολύ ωραίο ξεκίνημα, αλλά νιώθω ότι μπορείς (ή τέλος πάντων θέλω) να μας διηγηθείς πολύ περισσότερα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s