Σταμάτης Μαγκάρετ

Να μαζευτούμε σπίτι τα βράδια του καλοκαιριού δεν ήταν και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Σήμαινε φωνές από τις μανάδες μας, καβγάδες, απειλές. Καμιά φορά έμπαιναν στη μέση κι οι πατεράδες μας. Μέχρι ν’ αδειάσει ο δρόμος στη γειτονιά μας από το ψιλοσμάρι, τη μαρίδα. Όλα τα βράδια εκτός από τα βράδια της Πέμπτης.  Τις Πέμπτες μαζευόμασταν στο σπίτι νωρίς για να καθίσουμε μπροστά στην τηλεόραση. Να δούμε Μαγκάρετ. Οι αυλές και τα μπαλκόνια γέμιζαν από οικογένειες σε απαρτία που παρακολουθούσαν, εκεί μετά τις 9, τη δράση και τις περιπέτειες του Τζακ Λορντ και της παρέας του. Η ασπρόμαυρη Grundig στο τραπεζάκι με τις ρόδες γύριζε τα μέσα έξω ώστε να την παρακολουθούμε από το μπαλκόνι. Τρώγαμε καρπούζι, γιαρμάδες ή καμιά φορά ο πατέρας έφερνε σουβλάκια γυρίζοντας από το καφενείο. Η πλάκα είναι ότι την αμερικάνικη αστυνομική σειρά την έβλεπε σύσσωμη η οικογένεια, ακόμα και η γιαγιά που δεν την πολυκαταλάβαινε.

Ούτε κι εμείς πολυκαταλαβαίναμε. Εκεί στην ηλικία των 8 ή 9 ετών, όλο και κάτι θα μας ξέφευγε. Αλλά δεν είχε σημασία. Εμείς βλέπαμε περιπολικά να τρέχουν με αναμμένες σειρήνες, καλούς κακούς, πιστολίδι. Τους καλούς να νικάνε στο τέλος. Και κολλούσαμε στα πρόσωπα των καλών. Αυτοί ήταν τα παλικάρια. Κι εμείς μαζί τους. Το μυαλό μας ήταν να ξεσηκώσουμε, κινήσεις, φράσεις, πόζες για να τις περιλάβουμε στα παιχνίδια μας το επόμενο πρωί.

Γιατί το επόμενο πρωί ήταν δεδομένο ότι θα παίζαμε «Χαβάη 5-0» στο δρόμο. Με τα πιστόλια του Πάσχα στο χέρι, κρυμμένοι σε γωνίες, κάνοντας παλικαριές κι ανδραγαθήματα. Κι επειδή εμείς ήμασταν πιο μικροί, δεν μας έπαιρνε να κάνουμε τον αρχηγό, το Στηβ Μαγκάρετ. Μας ήταν αρκετό να μπαίνουμε στο ρόλο του πρωτοπαλίκαρου, του Ντάνο. Κι όταν μετά από τρεχαλητά, κυνηγητά και ανταλλαγή πυροβολισμών έφτανε η ώρα των συλλήψεων ήταν έτοιμη η ατάκα «λοκδεμάπ Ντάνο!». Έτσι, όλο μαζ,ί εκφερόμενο σαν δυο λέξεις, τα αγγλικά μας ήταν από λιγοστά (επιπέδου “this is a garden”) έως ανύπαρκτα. Εννοείται ότι όλο το πανηγύρι γινόταν μπροστά στα μάτια των κοριτσιών. Που είχαν τα δικά τους παιχνίδια αλλά και το μάτι τους στα δικά μας.

Έτσι, ένα πρωί μετά την προβολή του σίριαλ από βραδίς μαζευτήκαμε για τη συνηθισμένη επανάληψη των περιπετειών της ομάδας του Μαγκάρετ. Κι εκεί το γειτονόπουλό μας ο Σταμάτης μας αιφνιδίασε όλους. Εμφανίστηκε φορώντας το σκούρο σακάκι του πατέρα του. Ήθελε βλέπεις, να έχει εσωτερική τσέπη για να κρύβει και να τραβάει το όπλο όπως το πρότυπό του. Είχε κάνει μάλιστα και πρόβες φαίνεται ο μπαγάσας, γιατί το τράβαγε άνετα με διάφορες κινήσεις όπως ο αμερικάνος συνάδελφός του. Κατέκτησε δικαιωματικά το ρόλο του αρχηγού εκείνη τη μέρα. Ακόμα και το θαυμασμό των κοριτσιών όπως θυμάμαι. Είχε δώσει τα ρέστα του και μας έδινε και διαταγές με σκληρό ύφος.

Μόνο όταν μεσημέριασε και έπρεπε να γυρίσουμε σπίτια μας, ήρθε η ώρα της Νέμεσης για το Σταμάτη. Νόμιζε, βλέπεις, ο πονηρός ότι θα κατάφερνε να ξαναβάλει αθέατος το σακάκι στη ντουλάπα και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Όμως έλα που η μάνα του τον περίμενε στην πόρτα και τον συνέλαβε με το σακάκι στα χέρια. Και φαντάζεστε την κατάσταση του σκούρου ενδύματος μετά από ένα ολόκληρο πρωινό σκόνης, κυνηγητού, πτώσεων. Αυτή την κατάσταση διαπίστωσε κι η κυρία Ανδριάνα, η μάνα του Σταμάτη, και το χέρι της δεν ήταν καθόλου ελαφρύ. Ακούσαμε την πόρτα της αυλής τους να κλείνει και τις φωνές στη συνέχεια. Έκανε μέρες να ξαναφανεί στη γειτονιά. Πρέπει να μεσολάβησε κι άλλο επεισόδιο του σίριαλ. Όταν ενώθηκε ξανά στο παιχνίδι μαζί μας ο Σταμάτης ήταν όμως άξιος νικητής και τροπαιούχος.

Γι’ αυτό του κόλλησε το παρατσούκλι «Μαγκάρετ» του Σταμάτη. Όχι μόνο για εκείνο το καλοκαίρι αλλά για χρόνια μετά, για πάντα. Το είχε επάξια κατακτήσει άλλωστε. Όταν μεγαλώσαμε ο Σταμάτης μπάρκαρε μηχανικός για λίγα χρόνια. Στη συνέχεια έφτιαξε συνεργείο για μηχανάκια στη στεριά. Τον βρίσκεις μόνο αν ζητήσεις τον Μαγκάρετ. Τον βλέπω συχνά πυκνά, όταν πηγαίνω για φτιάξιμο το μηχανάκι μου. Και βέβαια σκοτωνόμαστε ποιος θα πει πρώτος «λοκδεμάπ Ντάνο»….

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Σταμάτης Μαγκάρετ

  1. Ο/Η grigoris λέει:

    poli omorfo

  2. Ο/Η rogerios λέει:

    Ωραίος! Πρέπει κάτι να γράψεις και για τη «Μάχη», να μην πω και για τη «Μπονάντσα». [εκτός κι αν αυτά δεν σας απασχόλησαν ποτέ στα παιχνίδια σας].

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s