Περί δε την εσπέραν…

Περί δε την εσπέραν αστραπή συνοδευομένη υπό απωτάτων, μόλις ακουομένων βροντών, ως τροχηλασία μεμακρυσμένη κάρρου, επυρπόλει τον βορειοδυτικόν ορίζοντα, διαχυνομένη εν μέσω των γνοφερών νεφελών, ως μέγας απειλητικός σαρκασμός.

Ο καιρός ήτο αμφίρροπος ή, όπως λέγουν οι ναυτικοί και οι αγρόται, οι άνεμοι εμάλωναν.

Τωόντι δε εις τον ουρανόν επεκράτει μεγάλη ακαταστασία και τα νέφη έτρεχον κατά διαφόρους διευθύνσεις, συνεκρούοντο, συνεπλέκοντο και διερρηγνύοντο, ως εν τιτανομαχεία, ή συνενούμενα επυκνούντο εις βαρείας μάζας, εγκυμονούσας την βροχήν και τον κεραυνόν.

Περί την ενάτην ώραν της νυκτός ο ουρανός ήτο κατάμαυρος, βρονταί και αστραπαί φοβεραί διέσχιζον το πυκνόν έρεβος της ατμοσφαίρας και τα τελευταία φύλλα των δένδρων εφρικίων, αποτελούντα πένθιμον ξηρόν θόρυβον, ως σαλευομένων οστών. 

Οι εν ταις οδοίς διαβάται επέσπευδον το βήμα, βλέποντες επικειμένην την καταιγίδα, άλλοι δε, ως εξ αυτομάτου, ήνοιγον τα αλεξίβροχά των και εκύρτουν υπ’ αυτά την ράχιν, με την αόριστον φρίκην ήν διεγείρουν εν ημίν αι πρώται βρονταί και αστραπαί, ολίγον προσέχοντες εις την λάσπην και το ρυπαρόν ύδωρ, όπερ εξετίνασσον οι τροχοί των εν σπουδή και κρότω διερχομένων αμαξών.

Ιωάννης Κονδυλάκης: Οι Άθλιοι των Αθηνών – τ.Α – εκδ. Νεφέλη, 1999

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s