Τα παλιά καλοκαίρια

Το καλοκαίρι

Ζαλισμένα είδωλα σε καθρέφτες σκονισμένους

Πάντα κάτι λιγότερο απ’όσα θέλεις

Κάτι παραπάνω απ’όσα μπορείς.

 

Το καλοκαίρι

Στιγμιαία οργή μεσημβρινή

Που  λιώνει και ξεθωριάζει

λόγια που εξατμίζονται

Μνήμες ξεκρέμαστες

Άνυδρες ματιές

Που πονούν κι εξαφανίζουν.

 

Το καλοκαίρι

Μεγάλες αλήθειες

Ειπωμένες σε τόνους αστείου

Ανοιχτά καφενεία

Μιά θλίψη πριν ανεβεί στον ουρανό ο ήλιος.

Το καλοκαίρι

Χέρια που σφίγγουν την κουπαστή μιάς ανάλαφρης τραγωδίας

Συνέπειες και αμαρτίες σαν πουκάμισο

Κρεμασμένο σε καρφί στον τοίχο.

Άνεμος ξαφνικός

Που στεγνώνει κι αναστατώνει

Μεταφέροντας

Ερωτήσεις και ψεύτικες απαντήσεις.

Το καλοκαίρι

Μιά μπερδεμένη πομπή

Με κύμβαλα και σημαίες

Φίλοι σε σύγχυση

Που αλλάζουν διευθύνσεις

Κρυμμένα μάτια πίσω από σκούρα γυαλιά

Ξυπόλητα βήματα

Χωρίς προορισμό.

Το καλοκαίρι

Κινήσεις που έχεις ξεχάσει

Μουσικές χωρίς όρους και όρια

 

Το καλοκαίρι

Ένα στίγμα που πονά η απουσία σου

Στη μνήμη του κορμιού μου.

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s