«Καβγάς» για το συνταγματάρχη…

Χτες βράδι, μάλωσα με τον προσφιλή μου μαστρο Γιάννη… είχα μέρες να τον δω και είπαμε να τα πούμε με ούζο και μεζέ…
Άσχημα πήγα να μαλώσω, αλλά έκανα πίσω βέβαια, αγάπες είναι αυτές και σεβασμός…

Ο μαστρο Γιάννης μια ζωή ανάμεσα ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ ψήφιζε, έχει και τις δικές του μνήμες, κι από το μετεμφυλιακό κράτος κι από τη χούντα και τα σχετικά δεν είναι κανένας ανυποψίαστος άνθρωπος.
Κι απόψε μου ξεφούρνισε «ένα συνταγματάρχη μου φαίνεται θέλουμε γαμώτο»… μου το είπε ειλικρινά και πολύ τσαντισμένα… και με την κατάσταση και με τον εαυτό του που το ξεστόμιζε νομίζω.

Το σύμπαν που έχτισε με σύνταξη και επικουρικό, ο κόσμος  με την αξιοπρέπεια που έμαθε από τόσα χρόνια πάει κατά διαόλου, ανησυχεί πολύ ανησυχεί για το μέλλον των παιδιών του … και με πάει σε κουβέντες τέτοιες…

Κι έχει φάει πολύ προπαγάνδα πάγκαλων και πρετεντέρηδων και τα σχετικά.
Σκέφτηκα φεύγοντας κι αφού γλυκά αποχαιρετιστήκαμε «τόσο σκατά είναι η κατάσταση;»
Είχα στενοχωρηθεί κιόλας, επειδή το τελικό μου επιχείρημα ήταν «και ποιος σου λέει ότι ο συνταγματάρχης θα είναι καλύτερος;»

Επειδή το πάλεψα στο μυαλό μου το θέμα, το κουβέντιασα κιόλας με φίλους και φίλες προ ολίγου (στο ενδιάμεσο της μιας βουτιάς από την άλλη  ) τρεις συμπληρωματικές σκέψεις:

  • Πάρα πολλοί άνθρωποι που χειμάζονται από την παρούσα κατάσταση και ευλόγως αγανακτούν,  δεν μπορούν να κατανοήσουν τον απρόσωπο εχθρό που λέγεται χρηματοπιστωτικό σύστημα, αγορές…Γι’ αυτό λιγάκι αταβιστικά ο μαστρο Γιάννης τα βάζει με το πολιτικό προσωπικό (όχι ότι προφανώς δεν έχει τις ευθύνες του) και καταλήγει στο συμπέρασμα «πίσω ρε κουφάλες, να έρθει ένας καθαρός να μας σώσει»…
  • Είναι αναγκαίο να εξηγήσεις ότι ουσιαστικά ζούμε εδώ και χρόνια σε μια δικτατορία των αγορών, όπου η δημοκρατία είναι καθαρά προσχηματική, κι όταν παραστεί ανάγκη -όπως στην τελευταία φάση- αφήνει στην άκρη κι αυτά ακόμα τα προσχήματα…
  • Τους περισσότερους από μας -και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου- όλο ετούτο το πράγμα μας βρήκε εντελώς απροετοίμαστους… κι είναι πολλοί εκείνοι που αντιδρούν όπως μπροστά σε φυσική καταστροφή, όταν καταρρέει το σύμπαν κι αντιδράς εντελώς σπασμωδικά και μέσα στον πανικό… θυμίζω ότι πέρσι κάποια έποχή έπαιξε δυνατά το κόμμα των υγιών επιχειρηματιών… θα μας έσωζε ο Βγενόπουλος….

 υ.γ. μιλάω τούτες τις μέρες με ιταλούς φίλους που βαδίζουν στο δικό μας δρόμο, έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την κατάσταση στην Ελλάδα γιατί βλέπουν το φίδι που θα μας φάει… με βοήθησε πολύ να σκεφτώ το κείμενο που έφτιαξα (και επιτέλους τελείωσα!) για ένα ιταλικό ιστολόγιο όπου προσπάθησα να περιγράψω την κατάσταση σε ανθρώπους που δεν την γνωρίζουν και δεν τη ζουν από πρώτο χέρι… εντός των ημερών θα σας το σερβίρουμε το κείμενο…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s