Στο Fabrizio De Andre’

Τους μεγάλους δασκάλους και φίλους πρέπει και να τους θυμόμαστε και να μην τους αφήνουμε στη «ναφθαλίνη»… γραμμένο 11 Ιανουαρίου 1999 όταν άγουρα και απροσδόκητα έφυγε ο μεγάλος Fabrizio De Andre’…

Πώς να σε χαιρετήσω απόψε αδερφέ μου; Η είδηση, μικρή των διεθνών πρακτορείων, έκανε την εφημερίδα να μου πέσει από τα χέρια. Να εξηγήσω πως και γιατί δεν μπορούσα κι έτσι βουβάθηκα από μέσα κι ας μιλούσα για ώρες.

Και τώρα ώρα νυχτερινή, σπρώχνω πίσω τη μέρα μου, ακούω τα τελευταία σου λόγια, και κάθομαι να σκεφτώ τη γνωριμία μας…

Από εκείνο το καυτό καλοκαίρι του 1987 που μου έμαθες με τη Marinella τον passato remoto, με το στόμα και την κιθάρα, ενός τότε δασκάλου και σήμερα φίλου.

Κι ύστερα σε ψιλοπειρατικές κασέττες μου διηγήθηκες τις περιπέτειες του Carlo Martello, όταν επέστρεφε από τη Μάχη του Πουατιέ. Εγώ δεν πολυκαταλάβαινα, η γλώσσα ακόμα ξένη βλέπεις… αλλά μου άρεσαν οι αλλαγές που έκανες στη φωνή σου, υποδυόμενος τους ρόλους του τραγουδιού…Σα να γνωρίζαμε παρέα, να μου έδειχνες τη Bocca di Rosa και τόσες άλλες δικές σου γνωριμίες που μοιράστηκες απλόχερα…

Αργότερα το Filla la lana, όπου διηγήθηκες την ιστορία της κόρης που περιμένει υφαίνοντας τον καλό της. Αυτό το τραγούδι που άρεσε, την εποχή εκείνη στην Κατερίνα, όταν τ’ άκουσε σ’ εκείνη την παλαιά, τη μόνη νύχτα της συνάντησης μας.

Έπειτα αγόρασαν τους δίσκους σου οι φίλοι, κι αρχίσαμε στα σοβαρά τη γνωριμία μας… με φωτοτυπίες των στίχων –τα λόγια σου- και με κασέττες πιο καλογραμμένες, όπου σε μακρινές  με τ’ αμάξι διαδρομές μας ταξίδευε ακόμα πιο μακριά  η μουσική σου.

Ο καιρός περνούσε. Κι είπα στη χώρα σου να ‘ρθώ… άκουγα τις κουβέντες που μου ψιθύριζες στο walkman κι ένιωθα σα να με προσκαλούσες… κι ήρθα για να μείνω στη δική σου την πατρίδα τρία χρόνια. Για να τα πούμε από κοντά αδερφέ μου, να σε ζήσω στον τόπο σου κι όχι εξ αποστάσεως.

Το πρώτο πράγμα που έκανες ήταν να μου γνωρίσεις φίλους. Ποιος να ξεχάσει το πρωινό μέσα σε πυκνή κυκλοφορία στα Vialli έξω από το Centro Storico της Bologna. Κλεισμένοι σε αυτοκίνητο, ένας πατριώτης σου, ένας μισο πατριώτης σου , ιταλογερμανός, κι εγώ έλληνας και ξένος, να τραγουδάμε το S’I fossi foco και να βάζουμε φωτιά στην κυκλοφορία και στο δικό μας το εσωτερικό μποτιλιάρισμα.

Γνωρίζοντας τη χώρα σου σε γνώριζα καλύτερα και κάθε τόσο για διάφορα πράγματα σε ρωτούσα. Κι έβρισκες τις απαντήσεις τις φευγάτες που μ’ άφηναν κάθε τόσο με ένα χαμόγελο αμηχανίας…

Πήρα και το βιβλίο σου, από τις πρώτες αγορές μου, έτσι για να έχω τα λόγια σου κάπου μαζεμένα. Και άκουσα, διαβάζοντας το, εξομολογήσεις δικές σου καθώς και κουβέντες φίλων σου για σένα.

Ήταν το 89-90, που κάποιοι νιώθαμε τον κόσμο θρύψαλλα να σωριάζεται μέρα τη μέρα… και μια Domenica delle Salme μου μίλησες έξαφνα για περηφάνεια κι αξιοπρέπεια , ακόμα κι όταν την όποια ελπίδα μας την παίρνει και τη σηκώνει.

Είχαμε τόσα πράγματα να πούμε αδερφέ μου, φίλε μου. Σε μίζερα δωμάτια, σε στιγμές δύσκολες και σε στιγμές μεθυσμένες σπάζοντας τη σιωπή. Amico fragile και τότε ήσουν παρών… amico fragile κι εγώ να σου λέω τα δικά μου. Στη Via Andrea Costa νύχτα και να χιονίζει.

Ξαφνικά με φώναξες να σε γνωρίσω faccia a faccia… Συναυλίες του 1991 και σε μια 126 πέντε άτομα σ’ αντάμωσα , σε στάδιο κλειστό κι είμασταν χιλιάδες. Και εκεί μέσα, καθόσουν μόνος σου στη σκηνή κι ο Don Raffae’ μας μίλαγε με τα λόγια τα δικά σου…

Creuza de Ma’ – Mulattiera di mare και τι διάολο σημαίνει μουλατιέρα . έλα φίλε στη θέση μου. Αφού τα καταφέραμε με τα χίλια βάσανα να τη μάθουμε την “ξένη γλώσσα”, βγήκες μπροστά μου με μια γλώσσα ακόμα πιο άγνωστη και ξένη.       Αλλά όπως τραγούδαγες στη διάλεκτο της πόλης σου, κάτι η μουσική, κάτι τα λίγα που έπιανα, κάτι τέλος ότι επρόκειτο για τραγούδια δικά σου άρχισα να αγαπάω και τα γενοβέζικα σου τραγούδια..

Ίσως άρχισα κιόλας να καταλαβαίνω ότι αυτή η θάλασσα που έλεγα ότι μας χωρίζει, τελικά μας ενώνει. Κι όπως έφερε τους παππούδες σου στο νησί μου να συναντήσουν τους δικούς μου παππούδες, έτσι μας έφερε κι εμάς πιο κοντά.

Έφυγα για να επιστρέψω εδώ που είμαι τώρα. Κι ένας φίλος σκέφτηκε ότι καλό θα ήταν να μου στείλει για τα γενέθλια μου το διπλό το δίσκο με τις συναυλίες. Εκείνες τις συναυλίες που ήμουνα κι εγώ κάπου κι άκουγα τη φωνή σου. Όταν ακούω τις επευφημίες κάπου ξέρω ότι κρύβεται και η δική μου η φωνή.

Κι όπως πέρναγε ο καιρός  χωρίς να σε ξεχνάω άρχισα να ξεφεύγω λίγο λίγο από την εποχή και να μπαίνω σε “καινούργιες” εποχές… μόνο κάποιες στιγμές μισοκοιμισμένος ονειρευόμουνα τη στιγμή που θα έκανες συναυλία στην πλατεία ενός από τα μεσαιωνικά χωριά της πατρίδας μου, στο ίδιο ακριβώς μέρος όπου στάθηκαν κατακτητές οι πρόγονοι σου. Κι έλεγα πως είναι καλό σχέδιο κι είναι όλος ο καιρός μπροστά μας για να το πραγματοποιήσουμε.

Χάρισα και στην Κλαίρη πριν χρόνια το se ti tagliassero a pezzetti και παρόλο που δεν το πολυκατάλαβε… εγώ έχω ξεχάσει την Κλαίρη και θυμάμαι ολοζώντανο το τραγούδι.

Ξαναβρεθήκαμε το καλοκαίρι που μας πέρασε σε ένα δισκάδικο στο Trento. Κάτι μου ψιθύρισες για anime salve και αφού στο μεταξύ είχα γίνει κι εγώ υπάλληλος  μου εξιστόρησες και τη storia di un impiegato. Κοιτάζοντας τις ημερομηνίες χάρηκα που συνέχιζες μετά από 10 κοντά χρόνια να μου μιλάς… και ξαπλωμένος στις καρέκλες τουριστικού λεωφορείου με τα’ ακουστικά στ’ αυτιά μου είδα κι εγώ τη Nina  να πετάει και τη Dolcenera να μ’ αγκαλιάζει.

Επιστρέφοντας και γράφοντας ένα ταπεινό μου ποίημα είπα να βάλω από πάνω τα λόγια σου για να σε ευχαριστήσω «e la notte si fa’ scivolosa e profonda…».

Έπιασε φίλε μου να ξημερώνει… μια αλκυονίδα αυγή από αυτές που κι οι δυό μας αγαπάμε. Και ξαναπιάνω το ειδησάριο, το τυπικό και κρύο, στην εφημερίδα και δεν μπορώ να πιστέψω στη μέρα που έρχεται. Κοιτάω απ’ το παράθυρό μου τη θάλασσα και μοιάζω σα χαμένος… όλα μου μοιάζουν ψέμματα σαν όνειρο κακό και περιμένω το φως να το σκορπίσει.

Πώς να σ’ αποχαιρετήσω με τέτοιο λαμπρό ήλιο φίλε;

Όχι  addio λοιπόν, για μια ακόμα φορά  arrivederci …

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Στο Fabrizio De Andre’

  1. Ο/Η lefterisp λέει:

    Ξέρω ότι πολλοί θα σε ευχαριστήσουν για τούτο εδώ. Σου στέλνω τα φιλιά μου!

  2. Ο/Η αφροδιτη λέει:

    [Από τους μυθιστορηματικούς Σχοινοβάτες μου]
    …………………..
    «Μην τα μπερδεύεις όλα στο κεφάλι σου», μου
    έλεγε ο Κώστας, τότε που φτιάχναμε σεντόνια ιδεολογικής πλατφόρμας που να
    καλύπτουν κάθε ώρα της ημέρας μας, κάθε έκφανση των δραστηριοτήτων μας. Ήταν το
    ’78, ίσως και το 79. Κάπου τραγούδαγε ο Ντε Αντρέ, στο Παλάτσο ντέλλο Σπορτ
    νομίζω. Ήταν στ’ αποκορύφωμα της δημοτικότητας του τότε, ο πιο διάσημος ιταλός
    τροβαδούρος, μα εμείς τον βρίζαμε ρεφορμιστή και πουλημένο. Ο Κώστας δεν είχε
    έρθει στη συναυλία κι εμείς οι υπόλοιποι καίγαμε τηλεφωνικούς καταλόγους και
    τους πετάγαμε προς τη σκηνή. Πολλούς τηλεφωνικούς καταλόγους, τους είχαν φέρει
    ιταλοί σύντροφοι. Κάποιοι από τους θεατές κοντέψανε να μας δείρουν, αλλά έτσι
    γινόταν τότε, εμείς είμαστε λίγοι μα καταφέρναμε να δημιουργήσουμε χάος, οι
    άλλοι έμεναν συχνά αμήχανοι να μας κοιτάνε. Μόνον η άλλη η Στέλλα είχε
    διαμαρτυρηθεί, η Στέλλα η Αναγεννησιακή, εγώ ήμουνα η Στέλλα η Μπέλλε Άρτι
    γιατί σπούδαζα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Λίγο πριν φύγουμε, όμως, άρχισε κι
    εκείνη να πετάει αναμμένους καταλόγους. «Ξέρεις ποιο είναι το
    πρόβλημα;» έλεγα μετά στον Άρη κλαίγοντας, είχα πιει και λίγο παραπάνω εκείνο
    το βράδυ. «Εμένα ο Ντε Αντρέ μ’ αρέσει, μ’ αρέσει πολύ και τώρα ούτε ένα δίσκο
    του δεν θα τολμάω ν’ αγοράσω»…………….

  3. Ο/Η /multispoutnik λέει:

    Τιμη και αγαπη σε οσους δεν πρεπει να ξεχναμε. Και μονο για τι τραγουδι για την Μαρινελα αθανατος

  4. Ο/Η multispoutnik λέει:

    H Κυριακη των ψυχων…. γονατιζεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s