Δυο νόστιμες εκλογικές ιστορίες

 

Ο κ. Πάνος και τα άκυρα ψηφοδέλτια

Ο κ. Πάνος έβγαινε για χρόνια δημοτικός σύμβουλος στην πρωτεύουσα του νησιού. Ποτέ δεν ήταν από τους πρώτους, πάντοτε κάπου στη μέση έβγαινε αλλά ήταν ευχαριστημένος. Το μεράκι ήταν να είναι εκλεγμένος και το μεράκι του το έκανε και με το παραπάνω.

...η πρωτεύουσα του νησιού

Η προσφάτως ενσκήψασα  θύελλα που ακούει στο ευγενές όνομα Καλλικράτης άλλαξε όμως ριζικά το σκηνικό. Ο κ. Πάνος είχε ανάγκη πλέον ανάγκη και σταυρούς από τους περιφερειακούς οικισμούς, ακόμα και από τους πιο απομακρυσμένους και μικρούς. Η μάχη θα ήταν σκληρή και ο κάθε σταυρός μετρούσε. Αλλά που να τις έβρισκε τις ψήφους στα χωριά, αυτός μια ζωή παιδί της πόλης;

Αλλά δεν παραιτήθηκε, έβαλε κάτω τις επαφές του, τις γνωριμίες του, τις εξυπηρετήσεις που είχε κάνει παλιότερα (δεν του πήγαινε να τις λέει ρουσφέτια) και πλακώθηκε στα τηλέφωνα. Τουλάχιστον έναν γνώριμο ή φίλο στο κάθε χωριό έβρισκε και τηλεφωνικά ή δια ζώσης καμιά φορά του ζητούσε την υποστήριξή του.

Στο κεφαλοχώρι Π., ορεινό χωριό στα βόρεια του νησιού, η μόνη γνωριμία που είχε ο κ. Πάνος ήταν ο Γιώργης ο καφετζής, χρόνια στο πολιτικό κουρμπέτι, κομματάρχης με τοπική ισχύ. Τον ήξερε από χρόνια, πολλές φορές είχε κάτσει για ούζο στον καφενέ του μετά από κυνήγι με φίλους, τον είχε εξυπηρετήσει κιόλας κάνα δυο φορές. Του τηλεφώνησε λοιπόν και του είπε το παραμύθι ζητώντας τη στήριξη και τη βοήθειά του.

η πλατεία στο κεφαλοχώρι...

«Έχεις άλλους στο χωριό κυρ Πάνο μου;» ρώτησε αμέσως ο παμπόνηρος χωριάτης.

«ε… όλο και κάποιους έχω βρε Γιώργη…» απάντησε ο κ. Πάνος. Ντράπηκε βλέπεις να πει στον καφετζή ότι στηρίζονταν αποκλειστικά πάνω του.

Ο Γιώργης του υποσχέθηκε αμέριστη βοήθεια και υποστήριξη «και πόρτα πόρτα θα πάω» του είπε. Μέσα του όμως, του κακοφάνηκε που ο υποψήφιος είχε κι άλλους υποστηρικτές στο χωριό του και δε θα είχε την αποκλειστικότητα. Να πας να βρείς σταυρούς από τους άλλους κερατά σκέφτηκε ο καφετζής, που του πληγώθηκε το ονόρε του ως τοπάρχη του χωριού Π.

Έγιναν οι εκλογές κι ο κ.Πάνος εξελέγη. Όπως πάντα κάπου στη μέση και πιο δύσκολα από άλλες φορές , αλλά τα είχε καταφέρει. Ήταν ευχαριστημένος.

Στο χωριό Π. όμως το αποτέλεσμα τον εξέπληξε. Δεν είχε πάρει κανέναν σταυρό. Μηδέν, κουλούρι, ζέρο.

«Τον πούστη το χωριάτη μου τη φόρεσε κανονικά , έννοια σου μόλις τον βρω θα τονε συγυρίσω» σκέφτηκε αποφασισμένος να τον ξεμπροστιάσει δημοσίως τον κομματάρχη.

Η στιγμή της συνάντησης δεν άργησε. Δυο τρεις μέρες μετά οι δυό τους συναντήθηκαν στον κεντρικό εμπορικό δρόμο της πόλης ανάμεσα σε πλήθος κοινών γνωστών.

... συναντήθηκαν στον κεντρικό εμπορικό δρόμο

«Έτσι είπαμε ρε Γιώργη; Μηδέν σταυρούς ρε μπαγάσα;…».

Ναι σιγά μην κώλωνε ο από χρόνια ψημένος κομματάρχης, που πέρασε αμέσως σε ζωηρή και αγανακτισμένη αντεπίθεση.

«Οι γριές, οι κωλόγριες κυρ Πάνο μου. Οι γριές που τους το έδινα σταυρωμένο και δαγκωτό κι αυτές πήγαιναν στο παραβάν κι έκαναν του κεφαλιού τους. Έφταιγε κι η καρακάξα η δικαστικός. Τα άκυρα, κυρ Πάνο μου, τα άκυρα τα είδες; Όλα δικά σου ήταν!».

Ο Βασιλάκης, οι εκλογές και το ψητό αρνάκι

 

Πριν από χρόνια στη γειτονιά του Κάστρου της Χίου, ζούσε και περιφερόταν ο Βασιλάκης. Είχε πατήσει τα 45, αλλά καθώς έχανε στο μυαλό, που λένε, όλοι τον αποκαλούσαν με το υποκοριστικό. Τραύλιζε κιόλας κι αυτό έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα.

Κάτι ψευτομεροκάματα έκανε, και ζούσε από τα κεράσματα και το φαΐ της γειτονιάς. Έμενε στο χαμόσπιτο που του είχαν αφήσει «κληρονομιά» οι δικοί του, κι έτσι πορεύονταν.

Είχε δυο αδυναμίες ο Βασιλάκης. Τα καλό ,και πολύ, φαΐ και το ούζο. Άντε και τα κορίτσια αλλά αυτό δεν τολμούσε να το πει… που να το έλεγε δηλαδή. Αλλά κι αυτές οι ταπεινές του ορέξεις δεν ήταν εύκολο να ικανοποιηθούν.

η Porta Maggiore στο Κάστρο της Χίου

Εκτός από μια περίοδο. Την εκλογική.

Γιατί ο Βασιλάκης, έχανε  ή δεν έχανε, στα μυαλά ή όπως θα έλεγαν αργότερα ήταν ή δεν ήταν καθυστερημένος, είχε ψήφο. Και το εκλογικό του βιβλιάριο προσεχτικά φυλαγμένο στο ντουλάπι του, μαζί με τη Σύνοψη της μάνας του και κάτι απλήρωτους λογαριασμούς.

Όποτε γίνονταν εκλογές, βουλευτικές, δημοτικές αδιάφορο, ο Βασιλάκης τις είχε σίγουρες τις προσφορές.

Ο Δ.Β.

Ο μεγαλοφούρναρης της γειτονιάς, με τουρλωτή κοιλιά και υπεραιμικό πρόσωπο, βαμμένος Νεοδημοκράτης, του έταζε ένα ταψί, τι ταψί; λαμαρίνα ολάκερη  ψητό αρνί με πατατούλες. Θα τον πήγαινε εκείνος να ρίξει το ψηφοδέλτιο της παρατάξεως και αμέσως μετά πίσω στο φούρνο ακριβώς την ώρα που θα έβγαινε το λαχταριστό και μεγαλειώδες ψητό!

Ο Γ.Κ.

Ο απέναντι παντοπώλης, ισχνός και σπίρτο μοναχό, ορκισμένος Παπανδρεϊκός, από Ενώσεως Κέντρου και μετά ΠΑΣΟΚ, άκουγε τις προσφορές του «αντιπάλου» φούρναρη και δε μίλαγε. Έβαζε μόνο κανένα ουζάκι βερεσέ απλήρωτο στο Βασιλάκη  και περίμενε.

Ο Βασιλάκης ζούσε την προεκλογική περίοδο, με τα κερασμένα ουζάκια του μπακάλη και την προσμονή του ψητού της Κυριακής από το φούρναρη.

Την Κυριακή το πρωί, αξημέρωτα σχεδόν, ο Γ.Κ. χτύπαγε την πόρτα της χαμοκέλας του Βασιλάκη. Τον ξύπναγε και τον έπαιρνε μες στο μισοΰπνι του στο εκλογικό τμήμα. Το προσεχτικά διπλωμένο και σταυρωμένο ψηφοδέλτιο έπεφτε στην κάλπη από το μισοκοιμισμένο Βασίλη με την κατανόηση δικαστικού αντιπροσώπου και της εφορευτικής επιτροπής.

το κερασμένο ουζάκι

Μετά, είχε σχολάσει πια η και η εκκλησιά, ο μπακάλης συνόδευε το Βασιλάκη στο καφενείο, του παράγγελνε λογιών λογιών μεζέδες και τα πενηνταράκια το ούζο που χρειαζότανε. Κι όταν περίπου μεσημέριαζε, για να πικάρει το φούρναρη του ‘βαζε λόγια του Βασίλη ο σοσιαλιστής παντοπώλης, άντε να πάρεις και το ψητό, άντε και σε περιμένει η λαμαρίνα.

Όλο χαρά ο Βασιλάκης και σε διονυσιακή ευφορία από τα απανωτά πενηνταράκια έσκαγε μύτη στο φούρνο όπου ο Δ.Β. καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα. Μόλις αντίκριζε το Βασιλάκη έβγαζε την ποδιά του κι ορμούσε στον ψηφοφόρο, άντε να πάμε να ψηφίσεις, άντε και άργησες, που κοπροσκύλιαζες ρε.

Ο Βασιλάκης του έδινε την αμήχανη ίσως και λίγο σουρωμένη απάντηση:

«Α α α α φου ψ ψ ψ ήφισα κιοοοόλας κυρ Μη μη μη μη τσο!»

Τι ψήφισες, με ποιον, πότε, εγώ γιατί δεν το έμαθα, δε σου είχα πει και τα λοιπά, ήταν οι οργισμένες ερωτήσεις του φούρναρη.

«Ε ε ε ε  οοοοοόλοι Πα πα πα πα ντρέα δδδεν ψψψψψηφίζουμε;»

Μετά γινόταν ο μέγας καβγάς. Το Κυνηγητό του χοντρού φούρναρη εν μέση οδώ στο Βασιλάκη. Βρισιές, κατάρες, τα γνωστά. Τελικά, ο φούρναρης καλόκαρδος άνθρωπος τον έπαιρνε το Βασιλάκη και του έδινε τη λαμαρίνα. Μόνο που το ψητό, όσο να πεις είχε κρυώσει. Αλλά δε βαριέσαι. Μόνο το δούλεμα του μπακάλη δε θα άντεχε ο χοντρός.

Αυτό γινόταν σε κάθε εκλογή για πάνω από είκοσι χρόνια.

Με το ίδιο αποτέλεσμα.

Εγώ πάλι λέω ότι ο πιο πονηρός της ιστορίας ήταν βέβαια ο Βασιλάκης.

...και το μεγαλειώδες, άξια κερδισμένο, αρνάκι!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

7 Responses to Δυο νόστιμες εκλογικές ιστορίες

  1. Ο/Η Iσίδωρος ΛοΪζος Καλαμποκα 30 Χίος 2271044712 λέει:

    πολύ πολύ καλό!!!!!

  2. Ο/Η paperback writer λέει:

    ωραίες ιστορίες καγκουρώ! έχουν και πλάκα αλλά κι από πίσω (ειδικά με τον πάνο) βλέπω κάτι «δάφνες και πικροδάφνες» σαν και κείνες στο καφενείο της πλατείας μια φορά κι έναν καιρό… λίγο η ιστορία της ελλάδας φέγγει…

    • Ο/Η redkangaroo λέει:

      ααααα paperback δεν το είχα καθόλου σκεφτεί στο συνειδητό, προφανώς έχουν γραφτεί οι «δάφνες και πικροδάφνες» στο περίφημο πίσω μέρος του κεφαλιού μου (πόσα πράγματα χωράει αυτό το περίφημο πίσω μέρος του κεφαλιού μας)….
      και τι εξαιρετική παράσταση (ΔΗΠΕΘΕ Β.ΑΙΓΑΙΟΥ στα 90’s, στο «Καφενείο της Αγοράς» στη Χίο,
      Κεχαΐδη – Χαβιαρά Δάφνες και Πικροφάφνες, σκηνοθεσία Θοδωρής Γkόνη thanks arcadia13 και φωτισμοί Δήμου Αβδελιώδη)

  3. Ο/Η Κτήνος ανάδελφο λέει:

    Πολύ πολύ καλά!

  4. Ο/Η Eleni λέει:

    Γι’αυτό μ’αρέσουν οι εκλογές! Για τις ιστορίες του Καγκουρώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s