δυο κουβέντες για την Αθήνα, μια εβδομάδα πρό εκλογών!

ένα κείμενο του έκτακτου συνεργάτη του ιστολογίου Ε.Τ. (όχι του εξωγήινου… του άλλου) , σχόλιο στη ρέουσα εκλογική διαδικασία… στην αισθητική της (ή στη μή αισθητική της)… στα μηνύματα της, (ή στην απουσία μηνυμάτων). κι όπως από παλιά λέγαμε, κάποιοι λοιδωρούμενοι, το ύφος είναι ουσία.

ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Μια μεσημεριανή βόλτα στην Αθήνα, τίποτα δεν σου θυμίζει ότι σε μια εβδομάδα έχουμε εκλογές. Φέτος ευτυχώς, οι αφίσες είναι πολύ λίγες και τα πανό ελάχιστα σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Ιδίως σε όμορους της Αθήνας Δήμους. Όποιος είχε περάσει από την πλατεία του Υμηττού, το Περιστέρι, τον Βύρωνα, σε παλαιότερες Δημοτικές εκλογές καταλαβαίνει καλά τι εννοώ. Το ίδιο και τα φυλλάδια των υποψηφίων που παλιά γέμιζαν τους δρόμους της Αθήνας. Λίγα και αυτά, χωρίς καμία φαντασία, σα να έχουν βγει από την ίδια μηχανή. Και δεν μιλάω τόσο για το αισθητικό κομμάτι, πολλοί συνδυασμοί έχουν και κοινές προδιαγραφές, όσο για τα κείμενα, τα συνθήματα, τις προτάσεις. Θυμίζουν περισσότερο δεκαετία του ’80 ή του ‘90, δεκαετίες που έχουν «στοιχειώσει» με την αισθητική τους και το format τους τις καμπάνιες στην Ελλάδα, παρά 2010. Από τα ελάχιστα πράγματα που διαφέρουν για παράδειγμα, είναι μια κάρτα υποψηφίου του Δήμου της Αθήνας [με τον συνδυασμό δικαίωμα στην πόλη], με ένα παγιδευμένο καρότσι από ένα παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Καθαρό το μήνυμα, καθαρό και το αίτημα. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις.
Τα εκλογικά κέντρα από την άλλη πλευρά, έχουν πάψει να αποτελούν σημεία αναφοράς για τους ψηφοφόρους των συνδυασμών.  «Προσγειώνονται» στην πόλη, παράγουν θόρυβο και σκουπίδια, δεν έχουν αισθητική, εξαιρείται η πρόταση του Α. Κούρκουλα για το σημείο αναφοράς – καλύτερη λέξη από το «κέντρο» ή το «περίπτερο» – του Γιώργου Καμίνη.
Ίσως μια εικόνα από το μέλλον, όπου τα σημεία αναφοράς των κομμάτων ή των υποψηφίων θα είναι περισσότερο εμπνευσμένα και συμβολικά. Κλείνοντας το μικρό σχόλιο, αν θα έπρεπε να βρω μια λέξη για να χαρακτηρίσω την προεκλογική περίοδο – τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής επικοινωνίας και πολιτικού λόγου – θα επέλεγα την «αμηχανία».  Αμηχανία ανάγνωσης, αμηχανία αποτύπωσης, αμηχανία ερμηνείας μιας πρωτόγνωρης ρευστότητας που εμφανίζει το εκλογικό σώμα. Αμηχανία – ίσως – μπροστά στο καινούργιο που έρχεται. Ένα είναι σίγουρο. Οι επερχόμενες εκλογές κρύβουν εκπλήξεις και πολλαπλά μηνύματα.

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s